آقام امام حسین، امام حسین...
اسمت تو رو که اولین دفعه بردم
مادر میون گریه خندید و حض کرد
دستِ منو گرفت یه عرض ارادت
اسمت مسیرِ زندگیمو عوض کرد
اسمم نوشته شد تو سیاهیِ لشکرت
آرزوم اینه ازم راضی باشه مادرت
تویی که تا آخرش میمونی برام حسین
مادرم میگفت فقط بگو یا امام حسین
آقام امام حسین...
تربت یه کاری کرد تو بدو تولد
دیگه لبم همیشه مستِ حسینه
دستم همین که خورد به پرچمِ مشکی
انگار که دستِ من تو دستِ حسینه
کی بهتر از حسین آقایِ من بشه؟
چی بهتر از حرم رویایِ من بشه؟
با دعایِ مادرم حالا من یه نوکرم
میمیرم امام حسین اگه کربلا نَرم
آقام امام حسین...