مقصودی تاکید کرد: درنهایت علت علاقه‌ام به این کار این بود که فضایی فانتزی داشت که دست بازیگر را باز می‌کرد و حضور در آن را لذت‌بخش؛ بنابراین در این کار حاضر شدم و خوشحالم که آن را تجربه کردم.
وی با اشاره به نقش خود در این قصه عنوان کرد: من در این داستان دو نقش را بر عهده داشتم؛ نقش سپیده که آشپز و نقش مادرش نبات را که زنی مسن بود. سپیده شوخ و شنگ و مهربان، اما آشپزی بسیار بد است. گرچه برخی اوقات عصبی می‌شد و بعضاً رفتارهایی عجیب داشت، ولی درمجموع شخصیت شیرینی بود. نبات هم شخصیت ویژه‌ای نیست و صرفاً یک شخصیت مسن است.
مقصودی در توضیح چالش‌های بازی در این نقش و کار گفت: مهم‌ترین چالش این کار، فیلم‌نامه آن بود، اما همان‌گونه که آقای ملاقلی‌پور قول داده بود، تغییر کرد و بازنویسی شد و در مراحل ضبط و تولید هم با لطف و کمک‌های او، کار جلو رفت. ما قبل از فیلم‌برداری جلسات متعددی داشتیم که به صحبت درباره مختصات نقش من از شیوه حرف زدن تا راه رفتن شخصیت پرداختیم و آن را طراحی و اجرا کردیم.
وی با تأکید بر اهمیت آموزش‌های این قصه برای رده سنی کودک و نوجوان گفت: همان‌گونه که اشاره کردم این کار، فضایی فانتزی داشت که برای من جذاب بود. قصه این سریال درباره یک مدرسه آموزش کارآگاهی بود که ما در ایران مابازای واقعی آن را نداریم. البته این قصه فارغ از وجه سرگرمی‌اش، داستانی دغدغه‌مند دارد که پیام‌های مهم متعددی را برای کودکان داشت. اینکه کودکان باید به دانش مجازی تسلط داشته و درباره حضور در این فضا دانشی داشته باشند تا هر کار و درخواستی را نپذیرند و چشم و گوششان را باز کنند و محتاط باشند را می‌توان ازجمله دغدغه‌های برجسته این کار عنوان کرد.